กองอนุศาสนาจารย์
กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
จัดทำบทความทางศีลธรรมและวัฒนธรรมเพื่อเผยแพร่ให้กำลังพลได้ทราบถึงหลักธรรม
ในการดำเนินชีวิตอยู่บนพื้นฐานของความไม่ประมาท
สำหรับในวันนี้นำเสนอเรื่อง "ฉันเป็นกำนัน"
ผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่งได้รับการคัดเลือกจากผู้ใหญ่บ้านด้วยกันให้เป็นกำนัน แกรู้สึกปลื้มในตำแหน่งใหม่ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใฝ่ฝันมานานแล้ว ตกบ่ายหลังจากประชุม แกก็รีบกลับบ้านพร้อมทั้งชุดกำนันเต็มยศอย่างครึ้มอกครึ้มใจและมีความสุข ระหว่างทางแวะซื้อช้อนส้อมคู่หนึ่งด้วย คิดว่า เป็นกำนันแล้ว จะเปิบข้าวด้วยมือเหมือนเมื่อก่อนคงไม่ได้ เสียชื่อเสียงกำนันหมด พอไปถึงบ้านก็เดินเข้าบ้านทั้งที่สวมรองเท้าอยู่ ฝ่ายภรรยาเห็นเข้าก็นึกสงสัยว่า สามีเป็นอะไรไปในวันนี้ ดูครึ้มอกครึ้มใจผิดปกติ จึงถามว่า พี่เป็นอะไรวันนี้ดูสดชื่นชอบกล แกจึงตอบว่า ฉันเป็นกำนันแล้วจ้ะ พูดพลางก็ชี้ให้ดูเครื่องหมายที่บ่า ภรรยาพอทราบว่าสามีได้เป็นกำนันแล้วก็ยิ้มด้วยความยินดี รีบเข้าครัวไปจัดเตรียมอาหารเป็นพิเศษ แล้วเรียกสามีและลูกมากินข้าวตามปกติ กำนันใหม่ได้ยินดังนั้น ก็รีบโบกมือร้องบอกภรรยาว่า ไม่ได้ ไม่ได้ พวกเธอเป็นลูกบ้านจะมากินข้าวร่วมกับกำนันไม่ได้ แล้วแกก็ควักช้อนส้อมในกระเป๋าออกมาตักอาหารกิน อย่างเอร็ดอร่อย ปล่อยให้ภรรยาและลูกมองหน้ากันอย่างงงๆ พอค่ำ แกก็ลุกขึ้นยืดแข้งยืดขาเพราะนั่งนานจนเป็นตะคริว เผอิญเท้าเหยียบกระดานพลาดล้มทั้งยืน ทุกคนได้ยินเสียงโครมก็ตกใจรีบออกไปดู ลูกคนหนึ่งร้องถามว่า เป็นอะไรพ่อ แกตอบว่า ก็เป็นกำนันนะซิ ถามได้ พลางกระย่องกระแย่งลุกขึ้นยืนไม่พูดไม่จากับใคร ตกดึกภรรยาจึงเข้าไปในเรือนกางมุ้งให้ลูก ๆ ตนเองก็ก้างมุ้งที่มุมหนึ่งแล้วเข้านอน ส่วนกำนันรู้สึกง่วงเต็มทน จึงค่อยคลานไปที่มุ้งภรรยา ภรรยาก็ร้องออกมาดัง ๆ ว่า ไม่ได้ ไม่ได้ กำนันจะมานอนกับลูกบ้านไม่ได้ ในที่สุดกำนันก็จำต้องนอนนอกมุ้ง ถูกยุงกัดและหนาวสั่นทั้งคืนถึงขนาดรำพึงกับตัวเองว่า เออหนอ เป็นกำนันนี่มันทรมานเสียจริง
จากเรื่องราวข้างต้นทำให้ได้แง่คิดว่า ยศตำแหน่งล้วนเป็นเรื่องสมมติ แม้เป็นโลกธรรมฝ่ายดีที่น่าพึงปรารถนา แต่ยศตำแหน่งก็สามารถให้โทษได้เหมือนกัน เพราะทำให้คนเมาได้ ทั้งทำให้เสียคนหนักกว่า เมาสุรา เพราะเมาสุราอย่างมากก็ชั่วข้ามวันหรือข้ามคืนเท่านั้น แต่เมายศตำแหน่งเมาข้ามเดือนข้ามปี เพราะฉะนั้น พระท่านจึงสอนว่า ได้ยศได้ตำแหน่งแล้วไม่ควรเมายศเมาตำแหน่ง ควรตั้งสติให้ดี ไม่เห่อ ไม่ยินดีจนออกนอกหน้า พยายามสอนใจตัวเองว่า ยศตำแหน่งเป็นโลกธรรม เปลี่ยนแปรได้เสมอ จะได้ไม่เสียใจเมื่อยามที่พลาดจากยศหรือหลุดจากตำแหน่งนั่นเอง (ที่มา : อศจ.ยศ.ทร.)
ผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่งได้รับการคัดเลือกจากผู้ใหญ่บ้านด้วยกันให้เป็นกำนัน แกรู้สึกปลื้มในตำแหน่งใหม่ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใฝ่ฝันมานานแล้ว ตกบ่ายหลังจากประชุม แกก็รีบกลับบ้านพร้อมทั้งชุดกำนันเต็มยศอย่างครึ้มอกครึ้มใจและมีความสุข ระหว่างทางแวะซื้อช้อนส้อมคู่หนึ่งด้วย คิดว่า เป็นกำนันแล้ว จะเปิบข้าวด้วยมือเหมือนเมื่อก่อนคงไม่ได้ เสียชื่อเสียงกำนันหมด พอไปถึงบ้านก็เดินเข้าบ้านทั้งที่สวมรองเท้าอยู่ ฝ่ายภรรยาเห็นเข้าก็นึกสงสัยว่า สามีเป็นอะไรไปในวันนี้ ดูครึ้มอกครึ้มใจผิดปกติ จึงถามว่า พี่เป็นอะไรวันนี้ดูสดชื่นชอบกล แกจึงตอบว่า ฉันเป็นกำนันแล้วจ้ะ พูดพลางก็ชี้ให้ดูเครื่องหมายที่บ่า ภรรยาพอทราบว่าสามีได้เป็นกำนันแล้วก็ยิ้มด้วยความยินดี รีบเข้าครัวไปจัดเตรียมอาหารเป็นพิเศษ แล้วเรียกสามีและลูกมากินข้าวตามปกติ กำนันใหม่ได้ยินดังนั้น ก็รีบโบกมือร้องบอกภรรยาว่า ไม่ได้ ไม่ได้ พวกเธอเป็นลูกบ้านจะมากินข้าวร่วมกับกำนันไม่ได้ แล้วแกก็ควักช้อนส้อมในกระเป๋าออกมาตักอาหารกิน อย่างเอร็ดอร่อย ปล่อยให้ภรรยาและลูกมองหน้ากันอย่างงงๆ พอค่ำ แกก็ลุกขึ้นยืดแข้งยืดขาเพราะนั่งนานจนเป็นตะคริว เผอิญเท้าเหยียบกระดานพลาดล้มทั้งยืน ทุกคนได้ยินเสียงโครมก็ตกใจรีบออกไปดู ลูกคนหนึ่งร้องถามว่า เป็นอะไรพ่อ แกตอบว่า ก็เป็นกำนันนะซิ ถามได้ พลางกระย่องกระแย่งลุกขึ้นยืนไม่พูดไม่จากับใคร ตกดึกภรรยาจึงเข้าไปในเรือนกางมุ้งให้ลูก ๆ ตนเองก็ก้างมุ้งที่มุมหนึ่งแล้วเข้านอน ส่วนกำนันรู้สึกง่วงเต็มทน จึงค่อยคลานไปที่มุ้งภรรยา ภรรยาก็ร้องออกมาดัง ๆ ว่า ไม่ได้ ไม่ได้ กำนันจะมานอนกับลูกบ้านไม่ได้ ในที่สุดกำนันก็จำต้องนอนนอกมุ้ง ถูกยุงกัดและหนาวสั่นทั้งคืนถึงขนาดรำพึงกับตัวเองว่า เออหนอ เป็นกำนันนี่มันทรมานเสียจริง
จากเรื่องราวข้างต้นทำให้ได้แง่คิดว่า ยศตำแหน่งล้วนเป็นเรื่องสมมติ แม้เป็นโลกธรรมฝ่ายดีที่น่าพึงปรารถนา แต่ยศตำแหน่งก็สามารถให้โทษได้เหมือนกัน เพราะทำให้คนเมาได้ ทั้งทำให้เสียคนหนักกว่า เมาสุรา เพราะเมาสุราอย่างมากก็ชั่วข้ามวันหรือข้ามคืนเท่านั้น แต่เมายศตำแหน่งเมาข้ามเดือนข้ามปี เพราะฉะนั้น พระท่านจึงสอนว่า ได้ยศได้ตำแหน่งแล้วไม่ควรเมายศเมาตำแหน่ง ควรตั้งสติให้ดี ไม่เห่อ ไม่ยินดีจนออกนอกหน้า พยายามสอนใจตัวเองว่า ยศตำแหน่งเป็นโลกธรรม เปลี่ยนแปรได้เสมอ จะได้ไม่เสียใจเมื่อยามที่พลาดจากยศหรือหลุดจากตำแหน่งนั่นเอง (ที่มา : อศจ.ยศ.ทร.)
